Cezayir'e ailesini getirmek isteyenler

Olmazsa olmazlarımızdan biri aile hayatı. Pek çok defa ailesini Cezayir'e getirmek isteyenlerle bilgi paylaşımında bulundum. Çocuğun okulundan beraberce gezilecek yerlere, ev kirasından aylık masraflara kadar soru soranlar oldu. İmkanım ölçüsünde cevap vermeye gayret ettim. O sorulardan bir kısmına hazırladığım cevapları buradan paylaşalım.

Ülkeye giriş/çıkış formu

Hava limanında pasaport kontrolündesiniz. Sıra size geliyor ve pasaportunuzu uzattığınızda kartınızı istiyorlar: "ne kartı?" diye şaşırarak sorduğunuzda elinize nüfus cüzdanı büyüklüğünde önlü arkalı karton bir form tutuşturup doldurmanız gerektiğini söylüyorlar. Unutmadan diyelim yanınızda tükenmez kalem bulundurun yoksa gayet zorluk çekebilirsiniz.

Yatırımcılar için 51/49 ortaklığı

Bir gün yine konsolosluktayız, askerlik işlemleri yaptıracağız, sıra bekliyoruz. Yolunuz düşer de giderseniz buranın güzel bahçesi ve Akdeniz'e karşı tepeden bakan manzarası ferahfezadır; vaktin nasıl geçtiğinin farkına varamayabilirsiniz. Beraber sıra beklediğimiz iş adamının memurlardan biri ile konuşmasına kulak misafiri oluyoruz.. Yerel ortakla aralar bozulmuş ve eldeki tesis mahkeme yoluyla yerel iş adamına bırakılmış.

Buraya yatırım yapmak isteyenlerin ilk karşılaştığı uygulama yerel bir ortak zorunluluğu ve dahası bu ortağın şirketin %51 hissesine sahip olması gerekliliği. Genelde işi yürüyen kişilerden gördüğümüz kadarıyla sisteme alışılmış. Fakat bahsettiğim örnekteki gibi yerel ortağınızla anlaşmazlık yaşayıp eldekileri kaybetme riski de var maalesef... Konuyla ilgili bazı bilgileri burada derlemek istedim.

Osmanlı'dan Fransız'a devir teslim meydanı : Sidi Fredj

Kiraladığımız araç Başkent'ten Oran'a dönerken 17 senelik jandarma hizmeti sonunda emekli olmuş 35 yaşındaki şoförümüzden bize tarihi-turistik bir yer gezdirmesini istedik. Mıntıkasında 7 yıl boyunca görev yaptığı Sidi Fredj isimli yarım adayı sayesinde tanıma fırsatımız oldu. 

Günümüzde hususi tekneler için yat limanı olarak kullanılan ve denize açılmak isteyenlerin tekne kiralayabilecekleri bu irili ufaklı koylar thalasso thérapie (deniz terapisi) otelleri ve plajlarıyla meşhur olduğu gibi Cezayir ve Osmanlı tarihi için de bir dönemin değiştiği noktadır.

Constantine'de halen yaşayan Osmanlı : Salih Bey

Türklerin burada sevilen insanlar olduklarına pek çok kez şahit oldum. Kendi komşularımdan başlayarak, sokağımdaki esnaftan tutun herhangi bir şekilde tanıştığım yerellere kadar bu ülkede sevildiğimizi görmüş oldum. Çok defa "Türkiye bizim için yabancı saydığımız bir ülke değil" denildiğini bilirim.

Osmanlı dönemi burada çokları tarafından gururla ve özlemle anılıyor. Dönemin mirası imkan ölçeğinde korunmaya çalışılıyor. Vakt-i zamanında beylikler şeklinde idare edilen bu coğrafyada 180 küsür sene sonra bile soy ismi "bey" kelimesiyle biten insanları sıkça görmek mümkün. Osmanlı Dönemi'nin saygı duyulan figürlerinden biri halen ismiyle Constantine (Konstantin) şehrinde varlığını sürdürüyor.

Pazar günü sendromu

Hafta sonu günleri bizimkinden farklı olan Cezayir'de bağımsızlıktan günümüze kadar çalışma günlerinde değişiklikler yaşanmış. 1962 yılı bağımsızlık ilanı ve devam eden zaman içerisinde gerek Fransız döneminden kalma sistemi değiştirme, gerek arabizasyon (araplaşma) denen arap-müslüman topluluklara ayak uydurma amaçlı radikal değişiklikler yürürlüğe girmiş.

Çileli Cezayir Dinarı

Hakkında ne yazılsa az; belki de tarihteki en çileli para birimi Cezayir Dinarı.. Cüzdanda saklama, tertipli şekilde koruma vb gibi alışkanlıkların fazla olmadığı bu memlekette özellikle kağıt para çok hızlı yıpranan bir kıymet. Piyasada yıpranmış paraya o kadar alışılmış ki neredeyse yarım verseniz banknotu kabul ediyorlar.